Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÛFE: | f. Küfe. Dayanıklı ve kaba büyükçe sepet. |
| KÛFE: | Kızıl kum. Kızıl kumlu bir yerin adı ki o sebebten "Kûfe" diye isim verilmiştir. |
| İçerisinde 'KÛFE' geçenler | |
| ARÂZİ-İ EMİRİYYE-İ MEVKUFE: | Huk: Sadece hazine menfaatleri veya tasarruf hakları veyahut ikisi de bir hayır cemiyetine ayırılan miri arazi. |
| ARÂZİ-İ MEVKUFE: | Vakfedilmiş yerler. Bir hayır işine devamlı surette tahsis edilmiş yerler. |
| ARÂZİ-İ MEVKUFE-İ SAHİHA: | Huk: Arâzi-i memlükeden şartlarına uygun olarak vakfolunan yerler. |
| BİŞKUFE: | f. Kusma, istifra. * Çiçek. |
| İCARE-İ MEVKUFE: | Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir. |
| MEVKUFEN: | Mevkuf olarak. |
| NUKUD-I MEVKUFE: | Vakfedilen paralar. |
| ŞEKUFE: | (Bak: şükufe) |
| ŞÜKUFEZAR: | f. Çiçek bahçesi. |
| ŞEKUFE: | (Bak: Şükufe) |
| ŞÜKUFEZAR: | f. Çiçek bahçesi. |
| ÜŞKUFE: | f. Çiçek. |
| ÜŞKUFE: | f. Çiçek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KUF : | f. Baykuş denen bir kuş cinsi. |
| KUAL : | Üzüm çiçeği. |