Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜŞADE: | (Küşude) Açık. Açılmış. Ferahlı. |
| KÜŞADETMEK: | Açmak. Açış merâsimi. |
| İçerisinde 'KÜŞADE' geçenler | |
| KÜŞADETMEK: | Açmak. Açış merâsimi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜŞADETMEK : | Açmak. Açış merâsimi. |
| KÜŞAD : | (Küşât) f. Açış. İlk açılış merasimi. * Açma, fethetme. * Yeni yapılan resmi bir yapının ilk defa olarak açılması. |
| KÜŞA : | f. "Açan, açıcı" mânâlarına gelerek tamlama yapımında kullanılır. Meselâ: Dil-küşâ : Gönül açan, gönül açıcı, ferahlık veren. |
| KÜŞ : | f. "Öldüren, öldürücü" mânalarına gelerek tamlama yapmada kullanılır. Meselâ: Düşman-küş: Düşman öldüren. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |