Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜHENSÂL: | f. Yaşlanmış, ihtiyarlamış, kocamış. Eskimiş. |
| İçerisinde 'KÜHENSÂL' geçenler | |
| İçerisinde 'KÜHENSÂL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜHEN : | f. Eski, zamanı geçmiş. Demode olmuş. Yıpranmış. |
| KÜH : | (Bak: Kûh) |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |