Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜNA: | f. Arâzi. Tarla. Etrafı çevrilerek ekilen yer. |
| KÜNAM: | f. Kuş yuvası. Hayvan ini. İnsanın rahat edip dinleneceği yer. |
| KÜNAN: | f. "Ederek, yaparak, eden, yapan" manâlarına gelerek kelimelere eklenir. Meselâ: (Hande-künân: Gülerek) |
| KÜNASAT: | (Künâse. C.) Künâseler, süprüntüler. |
| KÜNASE: | Süprüntü, zibil, çöp. |
| KÜNAT: | (Kâni. C.) Kinâyeciler. Kinâye söyliyenler. |
| İçerisinde 'KÜNA' geçenler | |
| CİLVEKÜNÂN: | f. Cilve yaparak. |
| DİLDİL-KÜNÂN: | İnleyenler, acı çekenler, ıztırab çekenler. |
| GİRYE-KÜNAN: | f. Gözyaşı dökerek, ağlayarak. |
| HANDEKÜNAN: | f. Gülerek, güle güle. |
| KÜNAM: | f. Kuş yuvası. * Hayvan ini. * İnsanın rahat edip dinleneceği yer. |
| KÜNAN: | f. "Ederek, yaparak, eden, yapan" manâlarına gelerek kelimelere eklenir. Meselâ: (Hande-künân: Gülerek) |
| KÜNASAT: | (Künâse. C.) Künâseler, süprüntüler. |
| KÜNASE: | Süprüntü, zibil, çöp. |
| KÜNAT: | (Kâni. C.) Kinâyeciler. Kinâye söyliyenler. |
| MÂTEMKÜNÂN: | f. Yas tutup mâtem ederek. |
| NALEKÜNAN: | (Nâle-künân) f. Feryad ederek, inleyerek. |
| NAZRAKÜNÂN: | f. Seyrederek, bakarak. |
| NEFRİN-KÜNÂN: | f. Lânet okuyan, sövüp sayan. |
| RAKSKÜNÂN: | f. Raksederek, raksede ede, oynıyarak, oynıya oynıya. |
| TEBESSÜM-KÜNAN: | f. Gülümser tarzda, gülümseyerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜNAM : | f. Kuş yuvası. * Hayvan ini. * İnsanın rahat edip dinleneceği yer. |
| KÜN : | "Ol" mânasında emirdir. Allah (C.C.) bir şeye Kün dese; o şey olur. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |