Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜNC: | (Günc) f. Köşe. Bucak. Bodrum. |
| KÜNC-İ KANAAT: | Kanaat köşesi. |
| KÜNC-İ MİHEN: | Mihnet, sıkıntı ve ıztırab köşesi. |
| KÜNCÜD: | f. Susam. |
| İçerisinde 'KÜNC' geçenler | |
| İŞKÜNC: | f. Çimdik. |
| KÜNC-İ KANAAT: | Kanaat köşesi. |
| KÜNC-İ MİHEN: | Mihnet, sıkıntı ve ıztırab köşesi. |
| KÜNCÜD: | f. Susam. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜNC-İ KANAAT : | Kanaat köşesi. |
| KÜN : | "Ol" mânasında emirdir. Allah (C.C.) bir şeye Kün dese; o şey olur. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |