Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜNDE: | f. Suçlu bir kimsenin ayaklarına geçirilen tomruk. Kalın ve yüksek ağaç. |
| KÜNDEKÂR: | f. Sedefçi. Kıymetli ağaçları işleyen. Marangoz. |
| İçerisinde 'KÜNDE' geçenler | |
| KÜNDEKÂR: | f. Sedefçi. Kıymetli ağaçları işleyen. Marangoz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜNDEKÂR : | f. Sedefçi. Kıymetli ağaçları işleyen. Marangoz. |
| KÜND : | Biçimsiz, yakışıksız, kısa. * Kesmez, kör. * Yiğit, cesaretli, cesur. * Anlayışsız. Fehim ve idraki kısa. |
| KÜN : | "Ol" mânasında emirdir. Allah (C.C.) bir şeye Kün dese; o şey olur. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |