Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜNGÂN: | f. Toprak ve çimento gibi şeylerle yapılan su borusu, su yolu. |
| İçerisinde 'KÜNGÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'KÜNGÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜNGÜRE : | f. Kubbenin en yüksek yeri, tepesi. |
| KÜN : | "Ol" mânasında emirdir. Allah (C.C.) bir şeye Kün dese; o şey olur. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |