Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÜRSÜB: | Kesbetmek, kazanmak, çalışmak. Sert ve sağlam ağaç. |
| İçerisinde 'KÜRSÜB' geçenler | |
| İçerisinde 'KÜRSÜB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÜRSÜF : | (C: Kerâsif) Pamuk. |
| KÜRSİ : | Oturulacak yüksekçe yer. Câmilerde vâizin, medreselerde müderrisin oturduğu yer. * Taht, serir. Erike. Koltuk. * Kaide. * Merkez. * Vazife. * Saltanat, kudret ve mülk. * Başkent, hükümet merkezi. * Mânevi makam. * Arş'ın altına bir semâ tabakası. (Bak: Arş) |
| KÜRA' : | (C: Ekru-Ekâri) İnsanda boyundan aşağısı; hayvanda topuktan aşağısı. * Koyun ve sığır baldırı. |
| KÜAYT : | (C: Ki'tân) Bülbül. |