Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİŞ: | f. Din, mezheb. Keten kumaş. Ok kuburu, sadak. şimşir. |
| KİŞAF (KÜŞÂF): | Bir kaç yıl üstüne yük vurulmayan deve yavrusu. Dişi deve hâmile iken erkek devenin ona cimâ etmesi. |
| KİŞAH: | Davarın böğrüne yapılan işaret. |
| KİŞMİŞ: | f. Çekirdeksiz çok küçük tâneli üzüm. |
| KİŞNİŞ: | Güzel kokulu bir tohum olan karakimyon. |
| KİŞRE: | Yüzüne gülmek. |
| KİŞT: | f. Ekin. Tarla. |
| KİŞTKÂR: | f. Çiftçi, ekinci. |
| KİŞTZAR: | f. Ekinlik, ekin tarlası, tarla. |
| KİŞVER: | f. Memleket, ülke. İklim. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| İçerisinde 'KİŞ' geçenler | |
| BETKİŞ: | f. Atılacak okların içine konulup omuza asılan mahfaza. Ok mahfazası, okluk. |
| BİLİRKİŞİ: | (Bak: Ehl-i vukuf) |
| İNKİŞAF: | Açılma. Meydana çıkma. * Yetişme. * Terakki etme, ilerleme. * Gizli sırların bilinmesi. |
| KEŞHAN (KİŞHÂN): | Deyyus. |
| KİŞAF (KÜŞÂF): | Bir kaç yıl üstüne yük vurulmayan deve yavrusu. * Dişi deve hâmile iken erkek devenin ona cimâ etmesi. |
| KİŞAH: | Davarın böğrüne yapılan işaret. |
| KİŞMİŞ: | f. Çekirdeksiz çok küçük tâneli üzüm. |
| KİŞNİŞ: | Güzel kokulu bir tohum olan karakimyon. |
| KİŞRE: | Yüzüne gülmek. |
| KİŞT: | f. Ekin. * Tarla. |
| KİŞTKÂR: | f. Çiftçi, ekinci. |
| KİŞTZAR: | f. Ekinlik, ekin tarlası, tarla. |
| KİŞVER: | f. Memleket, ülke. * İklim. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| KEŞHAN (KİŞHÂN): | Deyyus. |
| KİŞVERGİR: | f. Ülke tutan. Pâdişah, hükümdar. |
| KİŞVERGÜŞA: | f. Ülke açan, cihangir. |
| KİŞVERHÜDA: | f. Hükümdar, pâdişah. |
| KİŞVERKÜŞA: | Memleket fetheden. |
| LÂKİŞE: | Tutmaç aşı. |
| MUSİKİŞİNAS: | f. Musikici, müzikçi. |
| MUSİKİŞİNAS: | f. Musikici, müzikçi. |
| NAKİŞ: | Parça parça ve dağınık olan eşyaların bir yerde veya bir çuval içinde toplanması. * Benzer, misil. |
| TENKİŞ: | (C.: Tenkişât) (Nakş. dan) Nakşetme, nakışlama, işleme, resim yapma. |
| TERAKKİŞİKEN: | f. Terakkiyi kıran, ilerlemeyi önleyen, terakkinin aleyhinde bulunan. |
| TERKİŞ: | (C.: Terkişât) Edb: Kelimeyi güzelleştirme, kelimeyi süsleme. * Nakışlama, süsleme. |
| TEVKİŞ: | Tahrik etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİŞAF (KÜŞÂF) : | Bir kaç yıl üstüne yük vurulmayan deve yavrusu. * Dişi deve hâmile iken erkek devenin ona cimâ etmesi. |
| KİBA : | Süprüntü. |