Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİBAR: | (Kebir. C.) İnce ve nârin yapılı. Terbiyeli ve nezaket sahibi. Hassas. Kebirler. Büyük rütbeliler. Büyükler. |
| KİBARANE: | f. Büyük adamlara, nâzik ve görgülü kimselere yakışır şekil ve surette. |
| KİBARE: | Ululuk, büyüklük. |
| İçerisinde 'KİBAR' geçenler | |
| KELÂM-I KİBÂR: | Büyük, akıllı, veli ve meşhur zâtların güzel, veciz ve çok kıymetdâr olan sözleri ve kelâmı. |
| KİBARANE: | f. Büyük adamlara, nâzik ve görgülü kimselere yakışır şekil ve surette. |
| KİBARE: | Ululuk, büyüklük. |
| SİGAR Ü KİBAR: | Küçükler ve büyükler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİBARANE : | f. Büyük adamlara, nâzik ve görgülü kimselere yakışır şekil ve surette. |
| KİBA : | Süprüntü. |