Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİFAF: | (Aslı: Kefaf) Yetecek kadar olma. İhtiyaca yetecek kadar azık. Bir şeyin güzide ve hayırlısı. (Keffe. C.) Terazi kefeleri. |
| KİFAF-I NEFS: | (Aslı: kefaf-ı nefs) Yalnız kendisi için yetecek kadar. Ölmeyecek kadar olan rızık, gıda. |
| İçerisinde 'KİFAF' geçenler | |
| KİFAF-I NEFS: | (Aslı: kefaf-ı nefs) Yalnız kendisi için yetecek kadar. * Ölmeyecek kadar olan rızık, gıda. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİFAF-I NEFS : | (Aslı: kefaf-ı nefs) Yalnız kendisi için yetecek kadar. * Ölmeyecek kadar olan rızık, gıda. |
| KİFA : | Bir parça veya iki bez (ki birbirine dikip çadır eteğini yaparlar.) * Eşitlik, beraberlik, müsâvât. |
| KİBA : | Süprüntü. |