Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİHANET: | (Bak: Kehânet) |
| İçerisinde 'KİHANET' geçenler | |
| İçerisinde 'KİHANET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİHAN : | (Kih. C.) Küçükler. |
| KİHAL : | (Kehl. C.) Kemâlini bulmuş kimseler. Kâmil insanlar. Olgunluk çağında bulunanlar. |
| KİH : | İrin, cerahat. |
| KİBA : | Süprüntü. |