| Kelime | Anlam |
|---|
| KİLE: | 40 litrelik hububat ölçüsü. Eski bir ağırlık ölçüsü. |
| KİLE: | (C.: Kilel) İnce tülbendden yapılan cibinlik. |
| KİLECE: | (C.: Kilecât-Keyalic) Arpa.
Kile, mikyal. |
| KİLEM: | (Kelime. C.) Kelimeler, kelâmlar, sözler. |
| KİLER: | Erzak koymağa mahsus dolap. Yiyecek, içecek şeyler koyulan mahzen, anbar veya oda. (Bak: Kilar) |
| KÎLELER: | "Denildiler" demek olup bir mes'ele hakkındaki muhtelif rivayetleri ifade eder. |
| İçerisinde 'KİLE' geçenler |
|---|
| ÂKİLET-ÜL EKBÂD: | Ciğerler yiyen kadın. * Uhud harbinde şehid olan Hz. Hamza'nın (R.A.) göğsünü yararak ciğerlerini yiyen Ebu Süfyanın karısı Hind. |
| AKÎLE: | (C.: Akayil) Baba tarafından akraba. * Her şeyin en iyisi. |
| ÂKİLE: | (C.: Avakil) Baba tarafından olan akraba.* Baş tarayıcı kadın. |
| ÂKİLE: | Yenirce adı verilen yara. |
| BEKİLE: | Yağla karışmış keş. |
| EKİLE: | Yenmiş, yenilmiş yemek. |
| ESLİHA-İ SAKİLE: | Top gibi ağır silâhlar. |
| HAKÎLE: | Uzun buğday. * Bağırsak içinde olan su. |
| HEY'ET-İ VEKİLE: | Vekiller hey'eti, icra vekileri hey'eti. Bakanlar Kurulu. Başbakanın riyaset ettiği heyet. |
| KALE-KÎLE: | Dedi-denildi şeklindeki nakiller. |
| KARHA-İ ÂKİLE: | Tıb: Etrâfını yiyip, genişleyerek büyüyen yara. |
| KESRE-İ SAKİLE: | "I" diye okunan kesre. |
| KİLECE: | (C.: Kilecât-Keyalic) Arpa. * Kile, mikyal. |
| KİLEM: | (Kelime. C.) Kelimeler, kelâmlar, sözler. |
| KİLER: | Erzak koymağa mahsus dolap. Yiyecek, içecek şeyler koyulan mahzen, anbar veya oda. (Bak: Kilar) |
| KÎLELER: | "Denildiler" demek olup bir mes'ele hakkındaki muhtelif rivayetleri ifade eder. |
| MÜŞKİLE: | Zor ve müşkil olan iş. |
| MÜTEVEKKİLEN: | Mütevekkil olarak, tevekkül etmiş olarak. |
| MÜTEVEKKİLEN ALÂLLAH: | Allah'a sığınarak, Allah'a tevekkül ederek. |
| NAKİLE: | (C.: Nekâyil) Ayakkabıya yapılan yama. |
| ŞAKİLE: | Yol. Tarik. Meslek. * Yaradılış. Tıynet. Seciye. Mizac. Bir kimsenin yaratılışının temel hususiyeti. |
| ÜKİLE: | Gıybet. |
| ZAMME-İ MAKBUZE-İ SAKİLE: | (U) sesini veren zamme. |
| ZAMME-İ MEBSUTA-İ SAKİLE: | (O) sesini veren zamme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| KİLECE : | (C.: Kilecât-Keyalic) Arpa. * Kile, mikyal. |
| KÎL : | Söz, kelâm, denilen. |
| KİBA : | Süprüntü. |