Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİLK: | f. Kalem. Kamış kalem. Kamıştan ok. |
| İçerisinde 'KİLK' geçenler | |
| NAKŞ-I KİLKÎ: | Kalemle yapılan nakış. |
| TILSIM-I MÜŞKİLKÜŞÂ: | Açılması ve anlaşılması zor olan İlâhî gizli mânaları, hakikatları açan tılsım. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KÎL : | Söz, kelâm, denilen. |
| KİBA : | Süprüntü. |