Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİSA: | Halı, seccâde. Yünden yapılan elbise. |
| KİSAL: | Bir yerde oturup kalan ve gideceği yere geç giden. |
| İçerisinde 'KİSA' geçenler | |
| AKİSA: | (C.: İkâs) Saç örgüsü. |
| İNKİSAF: | (Küsuf. tan) Parlaklığı sönme. Güneş tutulması. |
| İNKİSAR: | Kırılma. Gücenme. * Beddua ve lânet okuma. * Şikeste olma. |
| KABİL-İ İNKİSAR: | Kolaylıkla kırılabilir şeyler, kırılması kolay olan nesneler. |
| KİSAL: | Bir yerde oturup kalan ve gideceği yere geç giden. |
| TENKİSÂT: | (Tenkis. C.) Tenkisler, eksiltmeler, indirmeler, azaltmalar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİSAL : | Bir yerde oturup kalan ve gideceği yere geç giden. |
| KİS : | (C.: Ekyâs) Cepte taşınır küçük para kesesi. * Rahimde döl yatağı. * Bedendeki bâzı sıvıların toplandığı kese biçimindeki oyuklar. |
| KİBA : | Süprüntü. |