Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KİYAN: | f. Merkez. Yıldız, seyyâre. |
| KİYAN: | Tabiat. |
| KİYANE: | Kefâlet, kefil olma. |
| İçerisinde 'KİYAN' geçenler | |
| BÂKİYÂNE: | f. Ağlayarak. |
| BÂKİYÂNE: | f. Bâki olana yakışır surette. Ebediyyete yakışır şekilde. Sonsuzca. |
| HAKİYAN: | (Hâki. C.) İnsanlar, nev'-i beşer, dünya halkı. |
| KİYANE: | Kefâlet, kefil olma. |
| MAKİYAN: | f. Tavuk. |
| MÜŞTEKİYÂNE: | f. şikâyet edercesine, şikâyet eder gibi.(Ey insan-ı müşteki! Sen mâdum kalmadın; vücud nimetini giydin, hayatı tattın, câmid kalmadın, hayvan olmadın, İslâmiyet nimetini buldun, dalâlette kalmadın, sıhhat ve selâmet nimetini gördün ve hâkezâ... M.) |
| MÜTERAKKİYÂNE: | f. İlerleyene, terakki edene yakışır şekilde. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KİYANE : | Kefâlet, kefil olma. |
| KİYAE : | Zayıflık. * Korkaklık. |
| KİBA : | Süprüntü. |