Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAİL: | Söyleyen. Anlatan. Nakleden. Söz sahibi. İnanmış. Boyun eğmiş. Rıza göstermiş, razı olmuş. |
| İçerisinde 'KAİL' geçenler | |
| Lİ-KAİLİHÎ: | Söz söyleyenin. |
| MİKÂİL: | Rezzakıyyet arşının hamelesi olan büyük Melek. Dört Büyük Melekten birisi. (Bak: Melâike) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAİB : | (C.: Kevâib) Tomurcuk memeli kız. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |