Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAİM: | Ayakta duran. Mevcut. Baki. Vaktini ibadetle geçiren. |
| KAİME: | Uzun bir kâğıda yazılan ferman. Kitap yaprağı. Kâğıt para. |
| KAİMEN: | Ayakta durarak. Yıkılmamış. Canlı olarak. |
| KAİM-MAKAM: | Birinin yerine geçen. Kaymakam. Bir kazayı (İlçe) idâre eden memur. Osmanlılarda, binbaşı ile miralay arasındaki askeri rütbe. Yarbay. |
| İçerisinde 'KAİM' geçenler | |
| KAİME: | Uzun bir kâğıda yazılan ferman. * Kitap yaprağı. * Kâğıt para. |
| KAİMEN: | Ayakta durarak. Yıkılmamış. * Canlı olarak. |
| KAİM-MAKAM: | Birinin yerine geçen. Kaymakam. Bir kazayı (İlçe) idâre eden memur. Osmanlılarda, binbaşı ile miralay arasındaki askeri rütbe. Yarbay. |
| KEMKAİM: | f. Anlayışsız. İdrakten âciz. |
| ÜMMET-İ KAİME: | Hakşinas, doğru, doğrudan ve Allah için kalkan, müstakim ve âdil ümmet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAİME : | Uzun bir kâğıda yazılan ferman. * Kitap yaprağı. * Kâğıt para. |
| KAİB : | (C.: Kevâib) Tomurcuk memeli kız. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |