Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAİM-MAKAM: | Birinin yerine geçen. Kaymakam. Bir kazayı (İlçe) idâre eden memur. Osmanlılarda, binbaşı ile miralay arasındaki askeri rütbe. Yarbay. |
| İçerisinde 'KAİM-MAKAM' geçenler | |
| İçerisinde 'KAİM-MAKAM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAİM : | Ayakta duran. Mevcut. Baki. * Vaktini ibadetle geçiren. |
| KAİB : | (C.: Kevâib) Tomurcuk memeli kız. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |