Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAŞÎ: | f. İran'ın Kâş şehrinde yapılan bir çeşit çini. |
| KAŞİ': | Kararı ve sebâtı olmayan kişi. Dağılmış, müteferrik. |
| KAŞİB: | (C.: Kuşbâ) Yeni veya eski. |
| KÂŞİF: | Keşfedici. Keşfeden. Gizli bir şeyi meydana çıkarıp, izah eden. Açıklayan. Mısır'da nâhiye veya kaza idarecilerine verilen ad. |
| KÂŞİGER: | f. Çinici, çini yapan san'atkâr. |
| KÂŞİH: | Düşmanlığını gizleyip izhar etmeyen. Dağılıp uzaklaşan kimse. |
| KAŞİRE: | Derisi yarılmış olan baş yarığı. Yerin yüzünü kazıp götürmüş olan yağmur. |
| İçerisinde 'KAŞÎ' geçenler | |
| KAŞİ': | Kararı ve sebâtı olmayan kişi. * Dağılmış, müteferrik. |
| KAŞİB: | (C.: Kuşbâ) Yeni veya eski. |
| KÂŞİF: | Keşfedici. Keşfeden. Gizli bir şeyi meydana çıkarıp, izah eden. Açıklayan. * Mısır'da nâhiye veya kaza idarecilerine verilen ad. |
| KÂŞİGER: | f. Çinici, çini yapan san'atkâr. |
| KÂŞİH: | Düşmanlığını gizleyip izhar etmeyen. * Dağılıp uzaklaşan kimse. |
| KAŞİRE: | Derisi yarılmış olan baş yarığı. * Yerin yüzünü kazıp götürmüş olan yağmur. |
| MÜKÂŞİF: | (Keşf. den) Mükâşefede bulunan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAŞİ' : | Kararı ve sebâtı olmayan kişi. * Dağılmış, müteferrik. |
| KAŞ' : | (Kış') Şaşkın ve ahmak adam. Zayıf adam. * Açmak. * Gidermek. Dağıtmak. * Kuru deri. Deriden olan çadır. * Hamam pisliği. * Deriden yapılmış döşek. * Balgam. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |