Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KABİH: | (Kabiha) Çirkin, fena, kötü, yakışıksız, ayıp. |
| KABİH-ÜL VECH: | Çirkin yüzlü. Suratı, siması güzel olmayan. |
| KABİHA: | (C.: Kabâih) Çirkin davranış, ayıp iş. Fena muamele. |
| İçerisinde 'KABİH' geçenler | |
| HAŞV-İ KABİH: | Edb: Söze çirkinlik veren kelime fazlalığı. |
| İHAM-I KABİH: | Edeb ve terbiye dışı anlamı bilerek kullanma. Sözü edeb ve terbiyeye aykırı bir mecazî mânâya getirme. |
| KABİH-ÜL VECH: | Çirkin yüzlü. Suratı, siması güzel olmayan. |
| KABİHA: | (C.: Kabâih) Çirkin davranış, ayıp iş. Fena muamele. |
| MAKABİH: | (Makbaha. C.) Çirkin ve yakışıksız davranışlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABİH-ÜL VECH : | Çirkin yüzlü. Suratı, siması güzel olmayan. |
| KABİA : | Kılıç kabzasının başında olan gümüş veya demir. |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |