Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KABİL-İ HİTAB: | Sözden anlar. Kendisi ile konuşulabilir olan kimse. |
| İçerisinde 'KABİL-İ HİTAB' geçenler | |
| İçerisinde 'KABİL-İ HİTAB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABİL-İ EMÂNET : | İnsan. |
| KABİL : | Kabul eden. Olabilir, istidatlı, mümkün olan, önde ve ileride olan. |
| KABİA : | Kılıç kabzasının başında olan gümüş veya demir. |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |