Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KABB: | İnce belli olmak. Gönlün eğlendiği gönül eğlencesi. Makara ortasındaki ağaç. |
| KABBA: | İnce belli, zayıf kadın. (Müz : Akbeb) |
| KABBAN: | Büyük terazi, baskül. |
| KÂBBE: | Hüzünden ve gamdan dolayı, hali kötü ve kalbi kırık olmak. |
| KABBE: | Yağmur damlası. Gök gürlemesi. |
| İçerisinde 'KABB' geçenler | |
| EKABB: | İnce belli. |
| KABBA: | İnce belli, zayıf kadın. (Müz : Akbeb) |
| KABBAN: | Büyük terazi, baskül. |
| KÂBBE: | Hüzünden ve gamdan dolayı, hali kötü ve kalbi kırık olmak. |
| KABBE: | Yağmur damlası. * Gök gürlemesi. |
| MUKABBEB: | (Kubbe. den) Kubbeli. |
| MUKABBEL: | (Kabl. dan) Öpülmüş, takbil edilmiş. |
| MUKABBIZ: | (Kabz. dan) Sıkan, daraltan. |
| MUKABBİL: | (C.: Mukabbilîn) Öpen, takbil eden. |
| MUKABBİLÎN: | (Mukabbil. C.) Öpenler, takbil edenler. |
| MÜTEKABBIZ: | (Kabz. dan) Toplanıp çekilen. *Asık suratlı, asık, çehreli. * Buruşup kasılan adale. |
| MÜTEKABBİL: | (Kabul. den) Kabul eden, üstüne alan. |
| TAKABBUH: | Çirkinlik. |
| TAKABBUZ: | (C.: Takabbuzât) (Kabz. dan) Toplanıp çekilme. Büzülme. * Kabız olmak, peklik. |
| TAKABBÜB: | Binaya kubbe yapmak. |
| TAKABBÜL: | (Kabul. den) Kabullenme. Üstüne alma. Bir şeyi taahhüd ve iltizam etme. * Öpülme. |
| TEKABBEL: | "Kabul etsin" mânasında söylenir. |
| TEKABBELALLAH: | Allah kabul etsin (meâlinde duâ). |
| TEKABBUH: | (Kubh. dan) Çirkin görme. kötü sayma. |
| TEKABBÜL: | Kabul etmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABBA : | İnce belli, zayıf kadın. (Müz : Akbeb) |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |