Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KABET: | Kederli ve ıztırablı olma. |
| İçerisinde 'KABET' geçenler | |
| NEKÂBET: | Dönme, vazgeçme, cayma. |
| NEKABET: | Muayyen zümrelerin başları. * Bir topluluğun vaziyetlerine nezâret etmek, kontrol. |
| NEKABET-İ ULEMÂ: | Âlimlerin başı olma. |
| NİKÂBET: | Rüzgârın ters yönlerden esmesi. |
| REKABET: | Kıskanmak. * Hıfzetmek. * Gözetmek. * Terakkub üzere olmak, başkalarından ileri geçmeğe çalışmak, benzerleriyle üstünlük yarışına çıkmak. * Kendi işini yürütmeğe çalışmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABE : | Usanmak, bıkmak. * Kırılmak. |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |