Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KABZA: | Kılınç gibi şeylerin tutacak yeri. Sap. El, pençe. Bir tutam, bir avuç şey. |
| KABZA-İ TÎG: | Kılıncın kabzası, sapı. |
| İçerisinde 'KABZA' geçenler | |
| KABZA-İ TÎG: | Kılıncın kabzası, sapı. |
| KUBZA (KABZA): | (C: Kubzât) Bir tutam nesne. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KABZA-İ TÎG : | Kılıncın kabzası, sapı. |
| KABZ : | Tutmak. Ele almak. Kavramak. Almak. * Tahsil etmek. Teslim almak. * Amelde zorluk çekmek. * Kuşun süratle uçması. * Mülk. |
| KAB : | Çok eski devir silâhlarından olan yayın kabzası (tutacak yeri) ile köşesi arasındaki mesafe, her "yay" da "iki kab" olan miktar. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |