Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KADÎMEN: | Eskiden beri. Kadim olarak. |
| İçerisinde 'KADÎMEN' geçenler | |
| İçerisinde 'KADÎMEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KADİME : | Ordunun ileri karakolu. * Kuşun kanadının ön tarafındaki uzun tüyleri. |
| KADİM : | (A, uzun okunur) Ayak basan. Ulaşan. Varan. * Azanın mukaddemesi olan insanın başı. |
| KADÎ : | Hâkim. Peygamber (A.S.M.) nâmına suçluyu ve suçsuzu ayırıp şeriatla hükmeden hâkim. * Kaza eden. |
| KAD : | Gr : İsmiyye veya harfiyye olan bir kelimedir. İsmiyye olduğunda iki vecihle kullanılır. yerine muzari olur. Yetişir, kifayet eder mânasınadır. Yahut kelimesine müradif isim olur. Harfiyye olduğunda dâhil olduğu fiil, tahkik, ümid, rica, intizar, yakınlık, azlık veya çokluk ifade edebilir. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |