Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAFİLE-SÂLÂR: | f. Kafile reisi. Kafile başı. |
| İçerisinde 'KAFİLE-SÂLÂR' geçenler | |
| İçerisinde 'KAFİLE-SÂLÂR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAFİLE : | (A, uzun okunur) Birlikte sefere çıkanların cemaatı. Kervan. |
| KAFÎL : | Kuru ağaç. * Parça parça olmuş ot. * Kamçı. Bir otun adı. |
| KÂFİ : | Kifayet eden. Vâfi, başka şeye ihtiyaç bırakmayan. Yeten, yetişen, elveren. |
| KAF : | Ufuk. * karfinin ismi. * Bir dağ adı. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |