Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAFİYEPERESTLİK: | Kafiye için safiyeyi feda edecek derecede kafiyeye ehemmiyet vermek. Birinci derecede kafiyeyi düşünüp, mânayı arka plana atmak. |
| İçerisinde 'KAFİYEPERESTLİK' geçenler | |
| İçerisinde 'KAFİYEPERESTLİK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAFİYEPERDÂZ : | f. Kafiye uyduran. Şair, nâzım. |
| KAFİYE : | Tâbi olan şey. * Herşeyin son tarafı. *Edb: Manzum yazılan satırların ses bakımından sonlarının aynı olması. (Yaman, duman, saman... gibi.) |
| KÂFİ : | Kifayet eden. Vâfi, başka şeye ihtiyaç bırakmayan. Yeten, yetişen, elveren. |
| KAF : | Ufuk. * karfinin ismi. * Bir dağ adı. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |