Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAFA: | (C.: Akfâ) Baş. Kafa. Ense, arka. Akıl, zekâ, anlayış. |
| KAFADAR: | f. Arkası sıra giden, peşinden ayrılmayan. Kafaları birbirine uyan, kafaca birbirine denk olan arkadaş. |
| KAFAR: | Katıksız ekmek. |
| KAFAVE: | Sütten yapılan azık. |
| KAFAVÎ: | Kafa ile alâkalı. |
| İçerisinde 'KAFA' geçenler | |
| HARKAFA: | (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı. |
| KAFADAR: | f. Arkası sıra giden, peşinden ayrılmayan. * Kafaları birbirine uyan, kafaca birbirine denk olan arkadaş. |
| KAFAR: | Katıksız ekmek. |
| KAFAVE: | Sütten yapılan azık. |
| KAFAVÎ: | Kafa ile alâkalı. |
| KAFZ (KAFAZÂN): | Sıçramak. |
| MU-ŞİKÂFAN: | (Mu-şikâf. C.) İnceden inceye araştıranlar. |
| MU-ŞİKÂFANE: | f. İnceden inceye. |
| MÜKÂFAHA: | Karşılaşma. Yüzyüze gelme. * Savaşma. |
| MÜKÂFAT: | (Kifâyet. den) Bir hizmet veya muvaffakiyete ve iyiliğe karşı verilen karşılık. * Berâberlik. * Takdirnâme. |
| MÜKÂFAT-I NAKDİYE: | Para mükâfatı. |
| MÜKÂFATEN: | Mükâfat ve karşılık olarak. |
| NUKRE-İ KAFA: | Ense çukuru. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAFADAR : | f. Arkası sıra giden, peşinden ayrılmayan. * Kafaları birbirine uyan, kafaca birbirine denk olan arkadaş. |
| KAF : | Ufuk. * karfinin ismi. * Bir dağ adı. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |