Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
KAHA: Ev ortası, saha.
KAHAL: Koyunların derisini kurutan bir hastalık.
KAHAME: İlerlemiş yaşlılık.
İçerisinde 'KAHA' geçenler
FAKAHAT: El ayası.
FUKAHA: (Fakih. C.) Fakihler. Fıkıh âlimleri. (Bak: Fıkıh)
İLKAHAT: (İlkah. C.) İlkahlar, döllemeler, gebe bırakmalar.
KAHAL: Koyunların derisini kurutan bir hastalık.
KAHAME: İlerlemiş yaşlılık.
KAHKAHA: Yüksek sesle ve çokça gülme.
KAHKAHAZEN: f. Kahkaha atan, fazlaca yüksek sesle gülen.
KAHKAHA': Öldürücü bir yılan.
KIYAS-I FUKAHA: Hakkında açıkça âyet ve hadis bulunmayan mes'elelere dâir; ilim ve irfanda allâme ve mütebahhir, ilmi ile amelde ve Sünnet-i Seniyyeye ittiba ve imtisalde, ibadet ve taatta, takva ve verada, züht, azimet ve riyazetle, terakki ve taâli eden müctehid fukaha tarafından kıyas ile verilen hüküm.
MÜLAKAHA: Hâmile olmak.
MÜNAKAHA: Pâk etmek, temizlemek.
RAKAHA: Ticaret. * Kesb, kazanma.
VAKAHAT: Arsızlık. Utanmazlık. Katı yüzlülük. Açıklık ve saçıklık. * Pek sağlam ve metin.
VEKAHAT: Hayâsızlık. Utanmazlık. Edebsizlik. (Bak: Vakahat)
VİKAHAT: (Bak: Vakahat)
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
KAHAL : Koyunların derisini kurutan bir hastalık.
KÂH : f. Saman. Saman çöpü.
KA' : (C.: Akva') Düz yer.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...