Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAHREBAN: | Kehribar. |
| İçerisinde 'KAHREBAN' geçenler | |
| İçerisinde 'KAHREBAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAHRENÎ : | Kahr ile, zorla. Ezerek, cebren. |
| KAHR : | Zorlama. Cebir. * Ezme. Mahvetme. * Fazlaca üzüntü. Keder içine işleme. * Cenâb-ı Hakkın şiddetli ve azab verici vasıflarının tecellisi. (Kahr, lütfun zıddıdır.) (Bak: Celal) |
| KÂH : | f. Saman. Saman çöpü. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |