Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAILE: | (C.: Kavâil) Dağ başı. |
| İçerisinde 'KAILE' geçenler | |
| İçerisinde 'KAILE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAİL : | Söyleyen. Anlatan. Nakleden. Söz sahibi. İnanmış. * Boyun eğmiş. Rıza göstermiş, razı olmuş. |
| KAİB : | (C.: Kevâib) Tomurcuk memeli kız. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |