Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KALİL: | Az. Bodur kimse. |
| KALİL-ÜL BİDÂA: | Sermayesi az. |
| KALİLEN: | Az olarak. |
| İçerisinde 'KALİL' geçenler | |
| AKALL-İ KALİL: | En az. Azın azı. |
| AMEL-İ KALİL: | Amel-i kesirden az olan hareket. Bir rek'atta bir uzuvla yapılan ve namazdan sayılmayan bir hareket veya ardı ardına yapılan üçten az hareket. |
| EKALL-İ KALİL: | Azın azı, pek az, en az. |
| KALİL-ÜL BİDÂA: | Sermayesi az. |
| KALİLEN: | Az olarak. |
| NECASET-İ KALİLE: | Katı şeylerden ise miskalden; sıvı ise el ayası sahasından geniş olan necaset, namaza mânidir. Bu miktardan fazlası necaset-i galizadır. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KALİL-ÜL BİDÂA : | Sermayesi az. |
| KALİ' : | (Kal. dan) Kökten söküp atan. Kökünden çıkaran. |
| KAL' : | Bir şeyi kökünden çekip koparmak. * Kendisinden iyi kalay çıkan maden. * Azletmek. Bir tarafa ayırmak.(... İşte bak: şu cezire-i vasiada vahşi ve âdetlerine mutaassıb ve inadcı muhtelif akvamı ne çabuk âdât ve ahlâk-ı seyyie-yi vahşiyanelerini def'aten kal' u ref' ederek bütün ahlâk-ı hasene ile teçhiz edip bütün âleme muallim ve medeni ümeme üstad eyledi... M.N.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |