Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KALİL-ÜL BİDÂA: | Sermayesi az. |
| İçerisinde 'KALİL-ÜL BİDÂA' geçenler | |
| İçerisinde 'KALİL-ÜL BİDÂA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KALİL : | Az. * Bodur kimse. |
| KALİ' : | (Kal. dan) Kökten söküp atan. Kökünden çıkaran. |
| KAL' : | Bir şeyi kökünden çekip koparmak. * Kendisinden iyi kalay çıkan maden. * Azletmek. Bir tarafa ayırmak.(... İşte bak: şu cezire-i vasiada vahşi ve âdetlerine mutaassıb ve inadcı muhtelif akvamı ne çabuk âdât ve ahlâk-ı seyyie-yi vahşiyanelerini def'aten kal' u ref' ederek bütün ahlâk-ı hasene ile teçhiz edip bütün âleme muallim ve medeni ümeme üstad eyledi... M.N.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |