Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KALENDER: | f. Dünyayı terkederek elini çekip Allah yolunda giden kimse. Dünyâdan elini çekip herşeyi hoş gören kimse. Dünya alâkalarından uzak, alâyişe aldanmaz hakikat adamı. Filozof. |
| KALENDERÂNE: | f. Kalenderce. Kalender olan bir kimseye yakışır surette. |
| KALENDERÎ: | f. Feylesofluk; kalenderlik; dervişlik; serserilik. Edb: Halk edebiyatı tâbirlerindendir. Halk şâirleri "mef'ulü, mefaîlü, mefaîlü, feûlün" vezninde tanzim ettikleri gazele bu adı verirler. |
| İçerisinde 'KALENDER' geçenler | |
| BAHŞ-I KALENDERÎ: | Cömertçe ihsan yapma, dağıtma. |
| KALENDERÂNE: | f. Kalenderce. Kalender olan bir kimseye yakışır surette. |
| KALENDERÎ: | f. Feylesofluk; kalenderlik; dervişlik; serserilik. * Edb: Halk edebiyatı tâbirlerindendir. Halk şâirleri "mef'ulü, mefaîlü, mefaîlü, feûlün" vezninde tanzim ettikleri gazele bu adı verirler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KALENDERÂNE : | f. Kalenderce. Kalender olan bir kimseye yakışır surette. |
| KALEN : | (A, uzun okunur) Söylemek suretiyle. Söyleyerek. |
| KALE : | (A, uzun okunur) Dedi. O söyledi. |
| KAL' : | Bir şeyi kökünden çekip koparmak. * Kendisinden iyi kalay çıkan maden. * Azletmek. Bir tarafa ayırmak.(... İşte bak: şu cezire-i vasiada vahşi ve âdetlerine mutaassıb ve inadcı muhtelif akvamı ne çabuk âdât ve ahlâk-ı seyyie-yi vahşiyanelerini def'aten kal' u ref' ederek bütün ahlâk-ı hasene ile teçhiz edip bütün âleme muallim ve medeni ümeme üstad eyledi... M.N.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |