Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KALM: | Kesmek. |
| KALMES: | Ulu kişi, seyyid. |
| İçerisinde 'KALM' geçenler | |
| FEVKALME'MUL: | (Fevk-al me'mul) Ümidin fevkinde, Umulandan ziyade. Ümid edilmedik şekilde. Beklenmedik bir anda. |
| FEVKALMU'TÂD: | (Fevk-al mu'tâd) Her zamankinden üstün. Âdetin fevkinde. |
| KALMES: | Ulu kişi, seyyid. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KALMES : | Ulu kişi, seyyid. |
| KAL' : | Bir şeyi kökünden çekip koparmak. * Kendisinden iyi kalay çıkan maden. * Azletmek. Bir tarafa ayırmak.(... İşte bak: şu cezire-i vasiada vahşi ve âdetlerine mutaassıb ve inadcı muhtelif akvamı ne çabuk âdât ve ahlâk-ı seyyie-yi vahşiyanelerini def'aten kal' u ref' ederek bütün ahlâk-ı hasene ile teçhiz edip bütün âleme muallim ve medeni ümeme üstad eyledi... M.N.) |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |