Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAND: | Şeker, şeker kamışının donmuş suyu. |
| KANDAL: | Büyük başlı. |
| KANDAVE: | Yaramaz huylu. Gıdası olmayan taam. Büyük iri. |
| KANDEFİR: | Yaşlı kimse, acuz. |
| KANDÎ: | şekerimsi, şekerle ilgili, şekerden. |
| İçerisinde 'KAND' geçenler | |
| İDARE KANDİLİ: | Yatak odalarını aydınlatmağa ve elde gezdirmeğe mahsus küçük, ışığı az lâmba. |
| İSKANDİL: | ing. Denizin derinliğini ölçmeğe yarayan ve gemilerde kullanılan bir âlet. * Bir şeyin hakikatını anlamağa çalışma. Yoklama, deneme, tecrübe etme. |
| KANDAL: | Büyük başlı. |
| KANDAVE: | Yaramaz huylu. * Gıdası olmayan taam. * Büyük iri. |
| KANDEFİR: | Yaşlı kimse, acuz. |
| KANDÎ: | şekerimsi, şekerle ilgili, şekerden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KANDAL : | Büyük başlı. |
| KÂN : | f. Bir şeyin menbaı. * Kuyu. Kaynak. * Mâden ocağı. * Bir keyfiyetin. (niteliğin) bol olarak bulunduğu kimse. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |