Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAR' (KUR'): | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. Okumak, kıraat. |
| KAR': | Vurmak. Çakmak. Kapı çalmak. Savt. Avâz. Ses. Kabak. Gülsuyu kabı. Eti soyulmuş kemik. |
| KAR'-UL ASÂ: | Doktorun, hastanın bedenine vurup muâyene etmesi. Mc: Hatayı hatırlatmak için işaret vermek ve ikaz etmek. |
| KAR'UŞ: | İki hörgüçlü deve. Arslan eniği. |
| İçerisinde 'KAR'' geçenler | |
| İçerisinde 'KAR'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |