Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARİA: | (A, uzun okunur) Ansızın gelen belâ. Kıyâmet. Belâ ve musibetten hıfz-ı İlâhiye dâir okunan dua ve âyetler. Peygamberimiz'in (A.S.M.) düşman üzerine saldığı asker grubu. Pek şiddetli rüzgâr. |
| KARİA SURESİ: | Kur'an-ı Kerim' in 101. Suresidir ve Mekkîdir. |
| KARİAT: | (Karie. C.) Okuyan kadınlar. Kıraat eden kadınlar. |
| İçerisinde 'KARİA' geçenler | |
| EL-KARİA: | Kıyâmet. |
| KARİA SURESİ: | Kur'an-ı Kerim' in 101. Suresidir ve Mekkîdir. |
| KARİAT: | (Karie. C.) Okuyan kadınlar. Kıraat eden kadınlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARİA SURESİ : | Kur'an-ı Kerim' in 101. Suresidir ve Mekkîdir. |
| KARİ : | (A, uzun okunur) Köyde sâkin olan, köylü. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |