Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARİH: | Yaralı, cerihalı. Çıbanlı. |
| KARİH: | (C: Kuruh-Kavârih) Kesbedici, kazanan. Dişleri tam olan davar. |
| KARİHA: | Fikir kabiliyeti. Zihin kudreti. Düşünme istidadı. Akıldan hâsıl olan fikirler. Her şeyin evveli. Kuyudan çıkarılan ilk su. |
| KARİHA-ZÂD: | f. Karihadan doğan, karihadan meydana gelen. |
| İçerisinde 'KARİH' geçenler | |
| KARİHA: | Fikir kabiliyeti. Zihin kudreti. Düşünme istidadı. * Akıldan hâsıl olan fikirler. Her şeyin evveli. * Kuyudan çıkarılan ilk su. |
| KARİHA-ZÂD: | f. Karihadan doğan, karihadan meydana gelen. |
| MEKÂRİH: | (Mekrehe. C.) İnsana tiksinti veren şeyler. * Sıkıntılar, dertler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARİHA : | Fikir kabiliyeti. Zihin kudreti. Düşünme istidadı. * Akıldan hâsıl olan fikirler. Her şeyin evveli. * Kuyudan çıkarılan ilk su. |
| KARİ : | (A, uzun okunur) Köyde sâkin olan, köylü. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |