Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARABET: | Soyca yakınlık. Hısımlık. Akrabalık. |
| KARABET-İ KALB: | Kalb yakınlığı, gönül yakınlığı. |
| KARABET-İ NESEBİYYE: | Aynı soydan gelmek suretiyle olan asli hısım ve akrabalık. |
| KARABET-İ SIHRİYYE: | Kız alıp vermekle meydana gelen akrabalık, yakınlık, hısımlık. |
| İçerisinde 'KARABET' geçenler | |
| KARABET-İ KALB: | Kalb yakınlığı, gönül yakınlığı. |
| KARABET-İ NESEBİYYE: | Aynı soydan gelmek suretiyle olan asli hısım ve akrabalık. |
| KARABET-İ SIHRİYYE: | Kız alıp vermekle meydana gelen akrabalık, yakınlık, hısımlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARABET-İ KALB : | Kalb yakınlığı, gönül yakınlığı. |
| KARABE : | Kırba. Büyük testi. |
| KARABASAN : | t. Kâbus. Sıkıntılı ve korkunç rüya. * Bir kimsenin içine düştüğü pek sıkıntılı ruh durumu. |
| KARA' : | (Kar'. C.) Su kabakları. * Gülsuyu kapları. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |