Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARAR: | Değişmez hâle gelmek. Sabit ve sakin olmak. Ne az ne çok olan tam ölçü. Ölçülülük. Gitmeyip kalmak. Oturaklı yer. Sâkin olacak yer. Anlaşılan ve sabit hâle gelen son karar sözü. Mahkemece verilen son söz ve neticeye bağlama. Dolanmak. Ayakları kısa ve çirkin yüzlü bir cins koyun. |
| KARAR-I KAT'Î: | Dâvâyı neticelendiren kesin karar. |
| KARAR-I SERİ: | Acele karar, seri karar. |
| KARARDÂDE: | f. Durgun hâle gelmiş. İstikrar bulmuş. Kararlaşmış. Karar verilmiş. |
| KARARET: | Kısa ayaklı ve çirkin yüzlü bir cins koyun. Düz yuvarlak yer. |
| KARARGÂH: | f. Karar verilen yer. Karar yeri. Askerî birlikte kurmay heyetinin toplandığı yer. Merkez. |
| KARARGİR: | f. Karara bağlanmış. Kararı verilmiş. |
| KARARİT: | (Kırat. C.) Kuyumcu tartıları. Kıratlar. |
| KARARNAME: | f. Bakanlar Kurulu'ndan çıkan resmî emirler. Verilen karârı bildiren yazı. |
| KARARYAB: | f. Karar bulan. Bir yerde oturup dinlenen. |
| İçerisinde 'KARAR' geçenler | |
| BERKARAR: | Kararlı. Yerleşmiş. Devamlı. |
| BÎ-KARAR: | Kararsız. |
| CÂY-I KARAR: | Dinlenme, durma yeri. |
| DÂR-ÜL KARAR: | Kararlı surette kalınan, kıyametten sonraki yer. Cennet. Dâr-ül Beka. |
| DERBAR-I SAADET-KARAR: | İstanbul. (Osmanlılar devrinde İstanbul hilâfet merkezi olduğu için saadet kapısı diye tavsif edilirdi.) |
| KARAR-I KAT'Î: | Dâvâyı neticelendiren kesin karar. |
| KARAR-I SERİ: | Acele karar, seri karar. |
| KARARDÂDE: | f. Durgun hâle gelmiş. * İstikrar bulmuş. Kararlaşmış. Karar verilmiş. |
| KARARET: | Kısa ayaklı ve çirkin yüzlü bir cins koyun. * Düz yuvarlak yer. |
| KARARGÂH: | f. Karar verilen yer. Karar yeri. * Askerî birlikte kurmay heyetinin toplandığı yer. Merkez. |
| KARARGİR: | f. Karara bağlanmış. Kararı verilmiş. |
| KARARİT: | (Kırat. C.) Kuyumcu tartıları. Kıratlar. |
| KARARNAME: | f. Bakanlar Kurulu'ndan çıkan resmî emirler. * Verilen karârı bildiren yazı. |
| KARARYAB: | f. Karar bulan. * Bir yerde oturup dinlenen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARAR-I KAT'Î : | Dâvâyı neticelendiren kesin karar. |
| KARA' : | (Kar'. C.) Su kabakları. * Gülsuyu kapları. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |