Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARBON: | Lât. Basit olup kömürleşmiş hâlde bulunan bir temel unsur. Kömür. Billurlaşmış halde kömürleşmiş cisim. |
| KARBONİK: | Fr. Bir karbonla, iki oksijenin birleşmesi ile meydana gelen gaz. |
| İçerisinde 'KARBON' geçenler | |
| HÂMIZ-I KARBON: | Kim: Karbonik asit. |
| KARBONİK: | Fr. Bir karbonla, iki oksijenin birleşmesi ile meydana gelen gaz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARBONİK : | Fr. Bir karbonla, iki oksijenin birleşmesi ile meydana gelen gaz. |
| KÂRBAN : | f. Kervan. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |