Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KAREN: | (C.: Akrân) Ok mahfazası. Kılıç. Ok. İki deveyi biribirine çattıkları ip. Başka deveye çatılmış deve. Çatık kaşlı olmak. "Yakınlık" mânâsına mastar. Necid ahâlisinin mikâtı olan mevzi. |
| KARENBA: | Ayakları uzun bir böcek. |
| İçerisinde 'KAREN' geçenler | |
| İHTİKÂREN: | İhtikâr suretiyle, vurgunculukla. |
| KARENBA: | Ayakları uzun bir böcek. |
| MUKARENET: | (A, uzun okunur) Yakınlık. Ayrılmayıp musâhebe etmek. * Bitişmek. Birleşmek. * Uygunluk. * Bir yere gelmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARENBA : | Ayakları uzun bir böcek. |
| KARE : | (C.: Kâr-Kur) Dişi ayı. * Meşe. * Yüksek yer. * Kabile ismi. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |