Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARIK: | Düz yer. |
| KARİKATÜR: | Bir insanın veya bir şeyin gülünç bir tarzda yapılan resmi. Kaba, âdi ve mizahi resim. |
| İçerisinde 'KARIK' geçenler | |
| KARİKATÜR: | Bir insanın veya bir şeyin gülünç bir tarzda yapılan resmi. * Kaba, âdi ve mizahi resim. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARİKATÜR : | Bir insanın veya bir şeyin gülünç bir tarzda yapılan resmi. * Kaba, âdi ve mizahi resim. |
| KARİ : | (A, uzun okunur) Köyde sâkin olan, köylü. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |