Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARK: | Tavuk gıdaklaması. |
| KARKAF: | şarap, hamr. |
| KARKAL: | (C: Karâkıl) Kadın gömleği. Yeleksiz elbise. |
| KARKAR: | Kilim veya halı ucu. Hışımla gürleyerek çağır demek. |
| KARKAR: | (C: Karâkır) Düz açık yer. |
| KARKARA: | Karın gurultusu. Kumru kuşunun ötmesi. Kahkaha ile gülmek. Su içerken bardağın guruldayıp ötmesi. |
| KARKİSYUN (KARKİSYA): | Kebâbe dedikleri devâ. |
| İçerisinde 'KARK' geçenler | |
| KARKAF: | şarap, hamr. |
| KARKAL: | (C: Karâkıl) Kadın gömleği. * Yeleksiz elbise. |
| KARKAR: | Kilim veya halı ucu. * Hışımla gürleyerek çağır demek. |
| KARKAR: | (C: Karâkır) Düz açık yer. |
| KARKARA: | Karın gurultusu. * Kumru kuşunun ötmesi. * Kahkaha ile gülmek. * Su içerken bardağın guruldayıp ötmesi. |
| KARKİSYUN (KARKİSYA): | Kebâbe dedikleri devâ. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARKAF : | şarap, hamr. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |