Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KARRE: | Soğukluk, soğuk. |
| İçerisinde 'KARRE' geçenler | |
| MUKARRE: | Göz yaşının durması. |
| MUKARREB: | (Kurb. dan) Yakınlaşmış. Yakınlaştırılmış. Yakın. * Büyük zât veya padişah gibi kimselere hizmette yaklaşmış olan. |
| MUKARREBUN (MUKARREBÎN): | Büyük meleklerden bir zümre. * Takva ve ubudiyyet ile evliya derecesine gelmiş, Cenab-ı Hakk'ın indinde çok kıymetli ve mübarek büyük zâtlar. * Yakınlaşmış olanlar. |
| MUKARREN: | Bağlanmış nesne. |
| MUKARRER: | Kararlaşmış. Takrir edilmiş. Karar verilmiş. Kat'i. Şek ve şüpheden beri olan. Muhakkak ve müsellem olan. Anlatılmış. Bildirilmiş. |
| MUKARRERÂT: | Kararlaştırılan şeyler, kararlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KARR : | Durma. * Karar verme. * Su dökmek. * Kulağına söylemek. * Mahfe. |
| KAR' (KUR') : | (C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |