Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂSİR: | Çok olan, kesir, bol olan. |
| KASÎR: | (Kasr. dan) Kısa, boynuz, ufak boylu. |
| KASÎR-ÜL AKL: | Aklı kısa, aklı ermez. |
| KASÎR-ÜL BÂ': | Kısa boylu, beceriksiz, zavallı. |
| KASÎR-ÜL BASAR: | Dar görüşlü, basireti kısa. Miyop. |
| KASÎR-ÜL HİMME: | Himmeti az veya kısa olan. |
| KASÎR-ÜL KAME: | Kısa boylu. Boyu kısa olan. |
| KÂSİR: | (Kesr. den) Kıran, kırıcı. Tavşancıl kuşu. |
| KÂSİR-ÜL ESNAM: | Putları kıran. (Hz. İbrahim'in A.S. lâkabıdır) |
| KASİRE: | Evinde hapsedilip dışarı çıkartılmayan kadın. |
| İçerisinde 'KASÎR' geçenler | |
| EKASİRE: | (Kisrâ. C.) Kisralar, şahlar. Eski Acem padişahları. |
| KASÎR-ÜL AKL: | Aklı kısa, aklı ermez. |
| KASÎR-ÜL BÂ': | Kısa boylu, beceriksiz, zavallı. |
| KASÎR-ÜL BASAR: | Dar görüşlü, basireti kısa. * Miyop. |
| KASÎR-ÜL HİMME: | Himmeti az veya kısa olan. |
| KASÎR-ÜL KAME: | Kısa boylu. Boyu kısa olan. |
| KÂSİR-ÜL ESNAM: | Putları kıran. (Hz. İbrahim'in A.S. lâkabıdır) |
| KASİRE: | Evinde hapsedilip dışarı çıkartılmayan kadın. |
| MAKASİR: | (Maksure. C.) Bir hânedeki en mahrem taraflar. Bir evin en mahrem tarafları. * Câmilerde etrâfı parmaklıklarla çevrili yüksek yer. |
| MÜTEKASİR: | (Kesret. den) Çok çoğalan, tekâsür eden, çoğalmış. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KASÎR-ÜL AKL : | Aklı kısa, aklı ermez. |
| KASÎ : | (Kasiye) Duygusuz. Katı, hissiz, taş gibi katı. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |