Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KÂSİB: | Kazanç sahibi. Kazanmak için çalışan. Kesbeden. Marifet için çalışan. |
| KASİB: | (C.: Kasâyib) Kadınların yüzleri üstüne bıraktıkları kıvırcık saç. Kâkül. |
| İçerisinde 'KASİB' geçenler | |
| EL-KÂSİBÜ HABİBULLAH: | Cenab-ı Hakk'ın (C.C.) ma'rifetini ve rızâsını kazanan onun habibidir, sevgili kuludur. (Hadis meâli) |
| MEKÂSİB: | (Mekseb ve Meksib. C.) Kazançlar. Kazanç yer ve araçları. Kesbedilen ve kazanılan yerler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KASÎ : | (Kasiye) Duygusuz. Katı, hissiz, taş gibi katı. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |