Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| KASEM: | Yemin. Ahdetme. |
| KASEMÂT: | Ahdler, yeminler. |
| KASEMÂT-I KUR'ANİYE: | Kur'andaki ahitler, yeminler. |
| İçerisinde 'KASEM' geçenler | |
| BÂ-İ KASEM: | Arabçada yemin maksadı ile kelime başına getirilen bâ. $ "Billâhi" gibi. * Farsçada: Bâ $ diye yazılırsa; ile, beraber, birlikte, sâhip mânalarına gelir. Arapçadaki Zû gibidir. |
| KASEMÂT: | Ahdler, yeminler. |
| KASEMÂT-I KUR'ANİYE: | Kur'andaki ahitler, yeminler. |
| MUKASEME: | (Kısm. dan) Paylaşma, bölüşme, taksim etme. |
| TAHILLET-ÜL KASEM: | Yemin keffareti. |
| VAV-I KASEM: | Gr: Herhangi bir kelimenin, çok defa Allah isminin evveline gelerek, yemin için kullanılan vav harfi. Vallahi, Veşşemsi, Velfecri kelimelerinde olduğu gibi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| KASEMÂT : | Ahdler, yeminler. |
| KÂSE : | f. Tas veya çanak. Kâse gibi olan çukurluk. * Başı kaplayan ve başın üstündeki kemik. |
| KAS' : | Bir şeye el ayası ile vurmak. * Gidermek. * Tahkir etmek, küçümsemek. |
| KA' : | (C.: Akva') Düz yer. |